Salam,mən depresiya yaşayıram, 41 yaşım var, anamın 63 yaşı var, adı Zemfira, çox gözəl qadındı, cavanlıqda lap gözəl olub. Atamın 70 yaşı var, adı Etibardı. Bu yaxında şok bir xəbər bildim. Atamın yaxın dostu var, adı Namiqdir. Bizə tez tez gəlib gedən adamdlr, evin içidir. Bu yaxında Namiq dayı ilə rayona getdik pomidor gətirməyə, adətən atamla gedirdim. Yolda səhvən Namiq dayı deməkdən ata dedim, gülüşdük, biraz gedəndən sora yenə səhvən ata dedim. Namiq dayı gülümsədi, dedi bəlkə də düz deyirsən, dedim necə yəni? Heçnə demədi, bir neçə gün sonra yenə Namiq dayı ilə getməli idim, o söz məni şübhəyə salmışdı, maşına minən kimi qəsdən salam ata dedim. Namiq dayı gülümsədi, dedim noldu, yenə heçnə demədi, yol boyu 1-2 dəfə də ata dedim, uje bildi qəsdən deyirəm, dedi nolub sənə? Dedim o dəfə dedin bəlkə də düz deyirsən, ona görə nigaran qalmışam. Saxladı maşını, dedi and iç ki, bu söhbət aramızda qalacaq. And içdim. Dedi 84 cü ildə Etibar Rusiyaya getdi, mənə tapşırdı evdən göz qulaq ol. Mən də başladım sizə gəlməyə. Anan çox gözəl qadındı, bir birimizi sevdik, aramızda bağlılıq olduq. Sevgi yaşadıq, həmin günlərdə demək olar hər gün ananla sevişdik. Uzatmıram, çox güman sən mənim oğlumsan. Dəli oldum, nə reaksiya verəcəyimu bilmədim. İllərlə Etibara ata demişəm, 41 il sonra bildim ki, atam Namiqdi. Gəldim evə anamla görüşdüm, dedim mama Namiq mənə dedi hər şeyi, dedi çox güman sənin atan mənəm. Anam dedi çox güman yox, elə dəqiq odur, mən onu sevirəm, indu də görüşürük, sevişirik. Anamı öpdüm, dedim narahat olma. Amma indi ağlımdan çıxmır, o gün Namiq bizə gəldi, Etibar yox idi evdə, anamgillə bir həyətdə qalırıq, içəri girəndə atamla yənu Namiqlə anam dodaq dodağa öpüşürdü. Məni görüb dayandılar anam güldü, dedi ki, onsuzda bilir də daha. İndu bilmirəm nə edim? 2 uşağım var, ailəm var, yoldaşım, uşaqlarım xəbər tutsa necə olacaq. Həyatım qaralıb, amma düzünü desəm biraz da həyəcan, zövq verir mənə